Preminuo književnik Jovan Radulović

Share

Posle izuzetno duge i teške bolesti, u Beogradu je u 67. godini preminuo Jovan Radulović, istaknuti pripovedač, romansijer, dramski i TV pisac, autor politički osporavane „Golubnjače“, koji je gotovo celokupni svoj opus posvetio kninskom kraju u kome je proveo detinjstvo i ranu mladost.

Rođen u siromašnoj Polači, gimnaziju je završio u Kninu, a 1971. preselio se u Beograd, gde je diplomirao književnost na Filološkom fakultetu. Radio je kao profesor u 14. beogradskoj gimnaziji, urednik u BIGZ, kada je ova izdavačka kuća bila u velikom uzletu, i bio direktor Biblioteke grada Beograda. Zbog teške bolesti se rano povukao iz javnog života, morao je godinu i po dana da provede na lečenju u Rimu, gde mu je u bolnici „San Kamilo“ urađena transplantacija koštane srži. Oporavio se, ali se, nažalost,bolest se vratila fatalnim ishodom.

U književnost je Jovan Radulović ušao zbirkom pripovedaka „Ilinštak“, kojom je najavio potpuno nov i samosvojan glas u savremenoj srpskoj prozi. Najširoj javnosti ostao je poznat po drami „Golubnjača“, izvedenoj na sceni Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu 1982. Zbog osetljive teme, predstava je skinuta sa repertoara, posle reagovanja GK SK Novog Sada, koji je ocenio kako drama „dovodi u sumnju tekovine NOB-a, socijalističke revolucije i dalje socijalističke samoupravne izgradnje našeg društva“. Mesecima su trajale žestoke i besmislene političke osude, a „Golubnjača“ je bila predmet rasprava na partijskim forumima „od Triglava do Đevđelije“. Ipak, drama je u istoj režiji i podeli igrana u Studentskom kulturnom centru, a na festivalu „Alpe-Adrija“ u Sloveniji proglašena je najboljom predstavom.

Radulović je autor i knjiga pripovedaka „Dalje od oltara“, „Idealan plac“, romana „Braća po materi“, „Prošao život“, „Od Ognjene do Blage Marije“, TV drame „Vučari Donje i Gornje Polače“, putopisnih eseja „Po srpskoj Dalmaciji“. Za ova i druga dela dobio je mnogobrojne nagrade, među kojima su Oktobarska nagrada grada Beograda, Andrićeva nagrada, „Isidora Sekulić“, „Bora Stanković“, „Branko Ćopić“, „Zlatni suncokret“, „Petar Kočić“… Dela su mu prevođena na engleski, ruski, ukrajinski, italijanski, nemački, švedski, mađarski, makedonski i druge jezike.

Ministar kulture i informisanja Srbije Vladan Vukosavljević uputio je telegram saučešća porodici preminulog književnika u kojem kaže: „Jovan Radulović je, u književnosti i životu, pratio udes srpskog naroda svoga zavičajnog kraja u Dalmaciji i Krajini. […] Nikad dopričanu priču o besprimernom stradanju u Drugom svetskom ratu, za vreme zločinačke Nezavisne Države Hrvatske, posredovao je široj javnosti kroz prozu i dramu „Golubnjača“, književno odgovorno i građanski hrabro, ali se nije na tome zaustavio, kao što ni stradanje njegovog naroda nije stalo.

I o izgonu devedesetih ostavio je snažno književno svjedočanstvo. Srpskog naroda u tim krajevima gotovo da više nema, ali će budući čitaoci o njemu pouzdano saznavati iz dijela Jovana Radulovića.Otišao je prerano, među svoje velike književne zemljake Matavulja, Ćipika i Desnicu“.

Iza sebe je ostavio suprugu Željku i sinove Nemanju, koji je profesor na Filološkom fakultetu, i Ognjena, koji je student. Datum i mesto sahrane biće naknadno saopšteni.

Share